a a a

Freski

Całość wewnętrznej powierzchni cerkwi Zwiastowania zdobiły freski - wielobarwne malowidła, wykonane specjalną techniką na wilgotnym jeszcze tynku, co zapewniało im później wyjątkową odporność na czynniki klimatyczne. Sceny z życia Chrystusa, Marii oraz liczne postacie świętych i męczenników, apostołów, proroków, archaniołów i cherubinów układały się w uporządkowany cykl, którego kompozycja i symbolika w pełni odpowiadały kanonom chrześcijaństwa wschodniego (np. nauce o pochodzeniu św. Ducha). Wykonane za czasów archimandryty Sergiusza Kimbara, powszechnie uważane były za arcydzieło sztuki sakralnej, urzekające formą i barwą.

Twórca supraskich fresków do dziś pozostaje osobą mało znaną. W „Regestrzyku” archimandryty Kimbara z 1557 r. odnotowano sumy, jakie za wykonanie kilku ikon otrzymał „Serbin Nektarij Malar”. Powszechnie uważa się, iż także on, z grupą współpracowników, był autorem polichromii. Wywodzi się ona bowiem z serbskiej szkoły malarstwa ściennego i jest wyjątkowym na ziemiach Rzeczypospolitej przykładem malowideł bizantyjskich nie mających powiązania z tradycyjnymi ośrodkami na Rusi.
W czasach unickich freski zostały zasłonięte rzeźbioną tabulaturą (boazerią), a później zabielone wapnem. Dopiero w 1887 roku wapno zostało usunięte. W 1910 roku freski poddano konserwacji.
W lipcu 1944 roku, gdy wycofujące się wojska hitlerowskie wysadziły cerkiew w powietrze, ocalały tylko fragmenty dolnych partii. W 1946 roku odcięto z murów kilkadziesiąt wizerunków i kompozycji. Oglądać je można w Muzeum Ikon, które znajduje się w pałacu archimandrytów.
serwisy internetowe strony internetowe