a a a

Irmologion Supraski

Irmologion to cerkiewna księga liturgiczna, zawierająca teksty śpiewane na nabożeństwach. Irmologion supraski powstał w latach 1598-1601. Na siedmiuset stronach zebrano utwory cerkiewnego śpiewu unisono i polifonii. Należy on do najdawniejszych transkrypcji neumatycznego zapisu melodii (kriuki), dokonanej przy pomocy notacji nutowo-liniowej. W irmologionie znalazł się cały cykl muzyki liturgicznej nabożeństwa wieczornego i jutrzni na wszystkie osiem tonów, a także śpiewy św. Liturgii i świąt. Różne modele melodyczne (raspiewy) są podpisane jako: supraski, mirski, znamiennyj, konstantynopolitański, bułgarski, grecki, carogrodzki. Twórca irmologionu, Bogdan Onisimowicz - śpiewak rodem z Pińska, nie mnich, lecz wolno najemny chórzysta - wyróżniał się doskonałą umiejętnością pisania, wysokim poziomem wiedzy muzyczno-teoretycznej i wybitnym talentem artystycznym (stronice rękopisu ozdobił rysunkami i ornamentami). Już w 1572 roku odnotowano jego obecność w Supraślu.

W roku 1630 popadł w konflikt z opiekunem monasteru, Krzysztofem Chodkiewiczem, i został wypędzony. Prawdopodobnie zabrał ze sobą irmologion, który trafił najpierw do Ławry Pieczerskiej w Kijowie, potem do muzeum państwowego. W latach trzydziestych XX wieku został przekazany Bibliotece Akademii Nauk Ukrainy, gdzie dopiero w 1970 roku odnaleziono go w zbiorach działu rękopisów. Irmologion supraski jest dziełem unikatowym, porównywalnym z najznamienitszymi rękopisami nutowymi na świecie.

serwisy internetowe strony internetowe